Al-Fajr

Change Language
Change Surah
Change Recitation

Persian: Mohammad Kazem Moezzi

Play All
# Translation Ayah
1 سوگند به بامداد وَالْفَجْرِ
2 و شبهای ده‌گانه‌ وَلَيَالٍ عَشْرٍ
3 و جفت و تک‌ وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ
4 و به شب گاهی که برود وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ
5 آیا هست در این سوگندی برای خردمند هَلْ فِي ذَلِكَ قَسَمٌ لِّذِي حِجْرٍ
6 آیا ندیدی چه کرد پروردگار تو به عاد أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ
7 ارم دارای ستون‌ إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ
8 آنی که آفریده نشد مانندش در شهرها الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ
9 و ثمودی که بریدند سنگ را به درّه‌ وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ
10 و فرعون دارنده ستونها (یا میخها) وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ
11 آنان که سرکشی کردند در شهرها الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ
12 پس فراوان کردند در آنها تبهکاری را فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ
13 پس بریخت بر آنان پروردگار تو تازیانه عذاب‌ فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ
14 همانا پروردگار تو است در کمینگاه‌ إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ
15 اما انسان هر گاه بیازمایدش پروردگارش پس گرامیش دارد و نعمتش دهد گوید پروردگارم گرامیم داشت‌ فَأَمَّا الْإِنسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ
16 و اما هر گاه بیازمایدش پس تنگ گیرد بر او روزیش را گوید پروردگارم خوارم ساخت‌ وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ
17 نه چنین است بلکه گرامی ندارید یتیم را كَلَّا بَل لَّا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ
18 و ترغیب نکنید بر خورانیدن بینوا وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ
19 و خورید میراث را خوردنی گوارا (یا انبوه) وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَّمًّا
20 و دوست دارید مال را دوستی فراوان‌ وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا
21 نه چنین است هر گاه کوبیده شود زمین کوبیدنی کوبیدنی‌ كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا
22 و بیاید پروردگار تو با فرشتگان صفی صفی‌ وَجَاء رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا
23 و آورده شود آن روز دوزخ در آن روز یادآور شود انسان و کجاستش یادآوری‌ وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنسَانُ وَأَنَّى لَهُ الذِّكْرَى
24 گوید کاش پیش می‌فرستادم برای زندگانی خویش‌ يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي
25 پس در آن روز عذاب نشود چون عذاب او کسی‌ فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ
26 و بسته نشود چون بستن او کسی‌ وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ
27 ای روان آسوده (یا ای نفس آرمیده) يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ
28 بازگرد بسوی پروردگار خویش خشنود خشنودشده‌ ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً
29 پس درآی در بندگانم‌ فَادْخُلِي فِي عِبَادِي
30 و درآی در بهشتم‌ وَادْخُلِي جَنَّتِي
;