Al-Fajr

Change Language
Change Surah
Change Recitation

Persian: Mohsen Gharaati

Play All
# Translation Ayah
1 سوگند به سپیده‌دم! وَالْفَجْرِ
2 سوگند به شب‌های ده‌گانه! وَلَيَالٍ عَشْرٍ
3 سوگند به زوج و فرد! وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ
4 به شب سوگند آن‌گاه که سپری شود! وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ
5 آیا در این [سوگندها]، برای خردمند، سوگندی مهم نیست؟ هَلْ فِي ذَلِكَ قَسَمٌ لِّذِي حِجْرٍ
6 آیا ندیدی که پروردگارت با قوم عاد چه کرد؟ أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ
7 [ساکنان شهر] ارم، که دارای قصرهای بلند و بناهای ستون‌دار بود. إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ
8 [بناهایی] که مانندش در دیگر شهرها ساخته نشده بود. الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ
9 و با قوم ثمود که در وادی [میان عمّان و حضْرموت]، تخته‌سنگ‌ها را [برای ساختن خانه] می‌بریدند. وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ
10 و [با] فرعون قدرتمند و دارای میخ‌ها؟ [که به چهار میخ می‌کشید و شکنجه می‌کرد.] وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ
11 آنها که در شهرها طغیان کردند. الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ
12 و در آن، فساد و تباهی افزودند. فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ
13 پس پروردگارت تازیانه‌ی عذاب بر آنان فرود آورد. فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ
14 همانا پروردگارت در کمین‌گاه است. إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ
15 امّا انسان، هرگاه پروردگارش او را بیازماید و گرامیش دارد و نعمتش دهد، می‌گوید: «پروردگارم مرا گرامی داشته است.» فَأَمَّا الْإِنسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ
16 ولی هرگاه او را بیازماید و روزی او را تنگ سازد، می‌گوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است.» وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ
17 چنین نیست! بلکه [خواری شما برای این است که‌] یتیم را گرامی نمی‌دارید. كَلَّا بَل لَّا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ
18 و یکدیگر را بر غذا دادن به بینوا تشویق نمی‌کنید. وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ
19 و میراث را [حقّ و ناحقّ] یک‌جا می‌خورید. وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَّمًّا
20 و مال را بسیار دوست دارید. وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا
21 چنین نیست [که می‌پندارید، بلکه] آن‌گاه که زمین به شدّت در هم کوبیده شود. كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا
22 و [فرمان‌] پروردگارت فرارسد و فرشتگان صف در صف حاضر شوند، وَجَاء رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا
23 در آن روز دوزخ را بیاورند. آن روز انسان یادآور شود؛ ولی این یادآوری چه سودی برایش دارد؟ وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنسَانُ وَأَنَّى لَهُ الذِّكْرَى
24 می‌گوید: «ای کاش برای زندگی [امروز توشه‌ای] از پیش فرستاده بودم.» يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي
25 پس در آن روز [عذاب خدا چنان است که] هیچ‌کس [دشمن خود را] مانند آن عذاب نکند. فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ
26 و هیچ‌کس چون به بند کشیدن او، در بند نکشد. وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ
27 هان ای جان آرام یافته! يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ
28 به سوی پروردگارت بازگرد، که تو از او خشنود و او از تو راضی است. ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً
29 پس در میان بندگان من در آی! فَادْخُلِي فِي عِبَادِي
30 و به بهشت من وارد شو! وَادْخُلِي جَنَّتِي
;