An-Nabaa

Change Language
Change Surah
Change Recitation

Persian: Mohsen Gharaati

Play All
# Translation Ayah
1 از چه از یکدیگر می‌پرسند؟ عَمَّ يَتَسَاءلُونَ
2 از خبر بزرگ! عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ
3 همان که درباره‌ی آن اختلاف دارند. الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ
4 چنین نیست! به زودی خواهند دانست. كَلَّا سَيَعْلَمُونَ
5 باز هم چنین نیست! به زودی خواهند دانست. ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ
6 آیا زمین را بستر آرامش قرار ندادیم؟ أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا
7 و کوه‌ها را میخ‌هایی [برای استواری آن]؟ وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا
8 و شما را جفت‌هایی آفریدیم. وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا
9 و خواب را مایه‌ی آرامش شما قرار دادیم. وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا
10 و شب را پوششی ساختیم. وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا
11 و روز را وقت معاش قرار دادیم. وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا
12 و بر فراز شما هفت [آسمان] استوار بنا کردیم. وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا
13 و چراغی فروزان قرار دادیم. وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا
14 و از ابرهای باران‌زا و فشرده، آبی فراوان و ریزان فروفرستادیم. وَأَنزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاء ثَجَّاجًا
15 تا با آن دانه و گیاه بیرون آوریم، لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا
16 و باغ‌هایی پر درخت. وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا
17 همانا روز جدایی، وعده‌گاه [ما با شما] است. إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا
18 روزی که در صور دمیده می‌شود و گروه گروه می‌آیید. يَوْمَ يُنفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا
19 و آسمان گشوده شود و به صورت درهایی باز درآید. وَفُتِحَتِ السَّمَاء فَكَانَتْ أَبْوَابًا
20 و کوه‌ها روان شوند و چون سراب گردند. وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا
21 همانا دوزخ، کمین‌گاهی است. إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا
22 بازگشت‌گاهی است برای سرکشان. لِلْطَّاغِينَ مَآبًا
23 روزگاری [دراز] در آن می‌مانند. لَابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا
24 در آن [دوزخ]، نه چیز خنکی می‌چشند و نه آشامیدنی [گوارایی]، لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا
25 مگر آب داغ و چرکابی. إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا
26 این، کیفری است مناسب. جَزَاء وِفَاقًا
27 آنان بودند که به حساب [قیامت] امید و باوری نداشتند. إِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًا
28 و آیات ما را به سختی تکذیب می‌کردند. وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كِذَّابًا
29 [ولی] ما حساب همه چیز را درکتابی داشتیم. وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا
30 «پس بچشید که هرگز جز عذاب بر شما نمی‌افزاییم.» فَذُوقُوا فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا
31 بی‌گمان برای پرهیزکاران، رستگاری و کامیابی بزرگی است: إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا
32 باغ‌هایی [خرم و محصور] و انواع انگورها. حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا
33 و دخترانی دلربا و هم‌سال. وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا
34 و جام‌هایی لبریز. وَكَأْسًا دِهَاقًا
35 در آنجا نه سخن بیهوده‌ای می‌شنوند و نه دروغ و تکذیبی. لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا
36 [این] پاداشی [است] از سوی پروردگارت؛ بخششی حساب شده. جَزَاء مِّن رَّبِّكَ عَطَاء حِسَابًا
37 [همان] پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آنهاست. آن [خدای] بخشنده که هیچ کس اختیار چون و چرا با او ندارد. رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرحْمَنِ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا
38 روزی که روح و فرشتگان به صف بایستند، کسی سخن نمی‌گوید جز آن که [خدای] رحمان به او اجازه دهد و او سخن درست بگوید. يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرحْمَنُ وَقَالَ صَوَابًا
39 آن روز، روز حقّ است. پس هرکس بخواهد، راه بازگشتی به سوی پروردگارش [در پیش] گیرد. ذَلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ فَمَن شَاء اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ مَآبًا
40 همانا ما شما را از عذابی نزدیک بیم دادیم. روزی که انسان به آنچه از پیش فرستاده بنگرد و کافر بگوید: «ای کاش خاک بودم!» إِنَّا أَنذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنتُ تُرَابًا
;