Ad-Dukhan

  1. Home
  2. Translation
  3. Persian: Sayyed Jalaloddin Mojtabavi
Change Language
Change Surah
Change Recitation

Persian: Sayyed Jalaloddin Mojtabavi

 Play All
# Translation Ayah
1 حاميم. حم
2 سوگند به اين كتاب روشن و روشنگر. وَالْكِتَابِ الْمُبِينِ
3 همانا آن را در شبى با بركت فرو فرستاديم كه ما [هماره‌] بيم‌كننده بوده‌ايم. إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةٍ مُّبَارَكَةٍ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ
4 در آن شب هر كار استوارى جدا كرده و بازنموده شود- از اجمال به تفصيل درمى‌آيد-، فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ
5 فرمانى از نزد ماست كه ما [هماره‌] فرستنده [پيامبران‌] بوده‌ايم أَمْرًا مِّنْ عِندِنَا إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ
6 از روى بخشايشى از پروردگارت، كه اوست شنوا و دانا رَحْمَةً مِّن رَّبِّكَ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
7 همان پروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آنهاست، اگر بى‌گمان باور داريد. رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ
8 هيچ خدايى جز او نيست، زنده مى‌كند و مى‌ميراند، پروردگار شما و پروردگار پدران پيشين شماست. لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ
9 [كافران اين را باور ندارند،] بلكه آنها در شك و ترديد سرگرم بازى‌اند. بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ يَلْعَبُونَ
10 پس روزى را چشم مى‌دار كه آسمان دودى آشكار بياورد، فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاء بِدُخَانٍ مُّبِينٍ
11 كه مردم را فروگيرد [گويند:] اين است عذاب دردناك يَغْشَى النَّاسَ هَذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ
12 پروردگارا، اين عذاب را از ما بردار كه ما ايمان آرنده‌ايم. رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ
13 كجا و چگونه آنان را پندگرفتن باشد؟ و حال آنكه ايشان را پيامبرى آشكار و روشنگر آمد، أَنَّى لَهُمُ الذِّكْرَى وَقَدْ جَاءهُمْ رَسُولٌ مُّبِينٌ
14 آنگاه از او روى گرداندند و گفتند: آموخته‌اى است ديوانه. ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَقَالُوا مُعَلَّمٌ مَّجْنُونٌ
15 [اينك‌] ما عذاب را اندكى- زمانى اندك- برمى‌داريم، [ولى‌] شما [به كفر] بازمى‌گرديد. إِنَّا كَاشِفُو الْعَذَابِ قَلِيلًا إِنَّكُمْ عَائِدُونَ
16 روزى كه [كافران را] سخت فروگيريم، كه ما كين‌ستانيم. يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَى إِنَّا مُنتَقِمُونَ
17 و هر آينه پيش از آنان قوم فرعون را آزموديم، و ايشان را پيامبرى بزرگوار آمد، وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَاءهُمْ رَسُولٌ كَرِيمٌ
18 [به اين‌] كه بندگان خدا- بنى اسرائيل- را به من سپاريد، كه من شما را پيامبرى امينم، أَنْ أَدُّوا إِلَيَّ عِبَادَ اللَّهِ إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ
19 و بر خدا سركشى و گردنفرازى مكنيد، كه من شما را حجتى روشن- همچون عصا و يد بيضا- آورده‌ام. وَأَنْ لَّا تَعْلُوا عَلَى اللَّهِ إِنِّي آتِيكُم بِسُلْطَانٍ مُّبِينٍ
20 و همانا به پروردگار خود و پروردگار شما پناه مى‌برم از اينكه سنگسارم كنيد- يا دشنامم دهيد-. وَإِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمْ أَن تَرْجُمُونِ
21 و اگر به من نمى‌گرويد، از من كناره گيريد- مرا ميازاريد يا مانع گرويدن مردم مشويد-. وَإِنْ لَّمْ تُؤْمِنُوا لِي فَاعْتَزِلُونِ
22 آنگاه پروردگار خويش را بخواند كه اينها قومى بزهكارند. فَدَعَا رَبَّهُ أَنَّ هَؤُلَاء قَوْمٌ مُّجْرِمُونَ
23 پس [به او گفتيم:] بندگان من- يعنى بنى اسرائيل- را شب هنگام بيرون بَر همانا [فرعون و پيروان او] از پى شما خواهند آمد. فَأَسْرِ بِعِبَادِي لَيْلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ
24 و دريا را آرام- ساكن و راهى خشك- پشت سر بگذار همانا آنها- قوم فرعون- لشكرى غرق‌شدنى‌اند. وَاتْرُكْ الْبَحْرَ رَهْوًا إِنَّهُمْ جُندٌ مُّغْرَقُونَ
25 چه بسيار باغها و چشمه‌ها كه بگذاشتند، كَمْ تَرَكُوا مِن جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ
26 و كشتزارها و جايهاى نيكو و آراسته، وَزُرُوعٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ
27 و نعمتها و آسايشى كه در آن برخوردار بودند. وَنَعْمَةٍ كَانُوا فِيهَا فَاكِهِينَ
28 اينچنين [بود سرگذشتشان‌]، و آنها را به قومى ديگر- بنى اسرائيل- ميراث داديم. كَذَلِكَ وَأَوْرَثْنَاهَا قَوْمًا آخَرِينَ
29 پس آسمان و زمين بر آنان نگريست، و مهلت هم نيافتند. فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاء وَالْأَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنظَرِينَ
30 و هر آينه فرزندان اسرائيل را از عذاب خواركننده رهانيديم، وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنَ الْعَذَابِ الْمُهِينِ
31 از فرعون، كه او برترى‌جوى و سركشى از گزافكاران بود. مِن فِرْعَوْنَ إِنَّهُ كَانَ عَالِيًا مِّنَ الْمُسْرِفِينَ
32 و هر آينه آنان را از روى دانش بر جهانيان- مردم زمانه- برگزيديم. وَلَقَدِ اخْتَرْنَاهُمْ عَلَى عِلْمٍ عَلَى الْعَالَمِينَ
33 و ايشان را از نشانه‌ها آنچه در آن آزمايشى هويدا بود، بداديم. وَآتَيْنَاهُم مِّنَ الْآيَاتِ مَا فِيهِ بَلَاء مُّبِينٌ
34 هر آينه اينان- كافران مكه- مى گويند: إِنَّ هَؤُلَاء لَيَقُولُونَ
35 آن- سرانجام كار- جز همين مرگ نخستين ما نيست و ما [از گور] برانگيخته نمى‌شويم إِنْ هِيَ إِلَّا مَوْتَتُنَا الْأُولَى وَمَا نَحْنُ بِمُنشَرِينَ
36 پس اگر راست مى‌گوييد پدران ما را بازآريد. فَأْتُوا بِآبَائِنَا إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ
37 آيا اينها بهترند يا قوم تُبّع و كسانى كه پيش از آنان بودند- مانند قوم عاد و ثمود و فرعونيان-؟ همه را هلاك كرديم، زيرا كه آنها بزهكار بودند. أَهُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَالَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ أَهْلَكْنَاهُمْ إِنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ
38 و ما آسمانها و زمين و آنچه را ميان آنهاست به بازى نيافريديم وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَاعِبِينَ
39 آن دو را جز بحق نيافريديم، ولى بيشترشان نمى‌دانند. مَا خَلَقْنَاهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ
40 همانا روز جدايى- جدايى ميان حق و باطل و مؤمن و كافر و نيكوكار و بدكار، يا روز داورى قيامت- وعده گاه همه آنان است. إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ مِيقَاتُهُمْ أَجْمَعِينَ
41 روزى كه هيچ دوستى براى دوست خود سودى ندارد و به كار نيايد- و عذاب را از او دفع نكند-، و نه آنها يارى شوند، يَوْمَ لَا يُغْنِي مَوْلًى عَن مَّوْلًى شَيْئًا وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ
42 مگر كسى كه خداى بر او رحمت آرد، كه اوست تواناى بى‌همتا و مهربان. إِلَّا مَن رَّحِمَ اللَّهُ إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
43 همانا درخت زقوم، إِنَّ شَجَرَةَ الزَّقُّومِ
44 خوردنى بزه‌مند است، طَعَامُ الْأَثِيمِ
45 مانند مس و روى گداخته است كه در شكمها مى‌جوشد، كَالْمُهْلِ يَغْلِي فِي الْبُطُونِ
46 همچون جوشيدن آب جوشان. كَغَلْيِ الْحَمِيمِ
47 [فرشتگان را ندا آيد:] بگيريدش و به سختى و خوارى به ميان دوزخش بكشيد، خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُ إِلَى سَوَاء الْجَحِيمِ
48 سپس بر فراز سرش از عذاب آب جوشان فرو ريزيد، ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَأْسِهِ مِنْ عَذَابِ الْحَمِيمِ
49 بچش، كه تو همان توانمند بزرگوارى ذُقْ إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْكَرِيمُ
50 اين همان است كه به آن شك مى‌كرديد. إِنَّ هَذَا مَا كُنتُم بِهِ تَمْتَرُونَ
51 همانا پرهيزگاران در جايگاهى امن و بى‌بيم باشند، إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي مَقَامٍ أَمِينٍ
52 در بوستانها و چشمه سارها، فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ
53 از جامه‌هاى پرنيان نازك و ستبر مى‌پوشند، روياروى هم [مى‌نشينند]. يَلْبَسُونَ مِن سُندُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُّتَقَابِلِينَ
54 اينچنين [است حالشان‌]، و ايشان را حوران فراخ چشم به همسرى دهيم. كَذَلِكَ وَزَوَّجْنَاهُم بِحُورٍ عِينٍ
55 در آنجا هر ميوه‌اى بخواهند فراخوانند، در ايمنى [از زيان و آوال آن‌]. يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَاكِهَةٍ آمِنِينَ
56 آنجا مرگ را نچشند مگر همان مرگ نخستين- كه در دنيا چشيده‌اند- و [خداوند] ايشان را از عذاب دوزخ نگاه داشته است، لَا يَذُوقُونَ فِيهَا الْمَوْتَ إِلَّا الْمَوْتَةَ الْأُولَى وَوَقَاهُمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ
57 از روى بخششى از پروردگار تو، اين است پيروزى و كاميابى بزرگ. فَضْلًا مِّن رَّبِّكَ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
58 پس جز اين نيست كه ما آن قرآن را به زبان تو آسان ساختيم، باشد كه ياد كنند و پند گيرند. فَإِنَّمَا يَسَّرْنَاهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ
59 پس منتظر باش كه آنان نيز منتظرند. فَارْتَقِبْ إِنَّهُم مُّرْتَقِبُونَ
Next Surah Al-Jathiya
;