Az-Zariyat

  1. Home
  2. Translation
  3. Persian: Mohammad Sadeqi Tehrani
Change Language
Change Surah
Change Recitation

Persian: Mohammad Sadeqi Tehrani

 Play All
# Translation Ayah
1 سوگند به نیروهای پراکننده‌، (چه) پراکندنی. وَالذَّارِيَاتِ ذَرْوًا
2 پس سوگند به بارداران باری سنگین‌، (چه) سنگینی‌ای. فَالْحَامِلَاتِ وِقْرًا
3 پس سوگند به روانان به آسانی. فَالْجَارِيَاتِ يُسْرًا
4 پس قسمت‌کنندگان اَمری [:کار یا فرمان و یا چیزی]. فَالْمُقَسِّمَاتِ أَمْرًا
5 همواره آنچه (به آن) وعده داده شده‌اید همانا راست است. إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌ
6 و (روز) بُروز طاعت و معصیت همانا روی‌دادنی است. وَإِنَّ الدِّينَ لَوَاقِعٌ
7 قسم به آسمان (که) دارای راه‌هاست؛ وَالسَّمَاء ذَاتِ الْحُبُكِ
8 همانا شما (درباره‌ی رستاخیز) در (ژرفای) سخنی گوناگونید. إِنَّكُمْ لَفِي قَوْلٍ مُّخْتَلِفٍ
9 هر که از آن به دروغ برگردانده شود، (بخت‌) برگشته است. يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ
10 مرگ بر دروغ‌پردازان [:دروغ‌پردازان کشته شده‌اند]. قُتِلَ الْخَرَّاصُونَ
11 کسانی که در ورطه‌(ی نادانی) سهوناکند. الَّذِينَ هُمْ فِي غَمْرَةٍ سَاهُونَ
12 پرسند: «روز بُروز طاعت و معصیت کی است‌؟» يَسْأَلُونَ أَيَّانَ يَوْمُ الدِّينِ
13 همان روزی که آنان بر آتش بس آزموده شوند. يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُونَ
14 (و به آنان گفته شود:) «فتنه و آشوب خود را بچشید. این است همان (بلایی) که با شتاب خواستار آن بوده‌اید.» ذُوقُوا فِتْنَتَكُمْ هَذَا الَّذِي كُنتُم بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ
15 پرهیزگاران بی‌گمان در باغستان‌ها و چشمه‌سارانند. إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ
16 حال آنکه آنچه را پروردگارشان به آنان عطا فرموده گیرندگانند. بی‌گمان آنان پیش از این نیکوکاران بوده‌اند. آخِذِينَ مَا آتَاهُمْ رَبُّهُمْ إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَلِكَ مُحْسِنِينَ
17 و از شب اندکی را می‌غنوده‌اند. كَانُوا قَلِيلًا مِّنَ اللَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ
18 و آنان سحرگاهان (از خدا) پوشش می‌خواهند. وَبِالْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ
19 و در اموالشان برای سائل و محروم‌، حقّی (معلوم) است. وَفِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ
20 و در زمین برای اهل یقین نشانه‌هایی است؛ وَفِي الْأَرْضِ آيَاتٌ لِّلْمُوقِنِينَ
21 و (همچنان) در خودتان. پس مگر نمی‌نگرید؟ وَفِي أَنفُسِكُمْ أَفَلَا تُبْصِرُونَ
22 و روزیِ شما و آنچه (از بهشت) وعده داده می‌شوید در آسمان است. وَفِي السَّمَاء رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ
23 پس سوگند به پروردگار آسمان و زمین، که بی‌گمان آن حق است؛ همان‌گونه که خود شما (به روشنی) سخن می‌گویید. فَوَرَبِّ السَّمَاء وَالْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِّثْلَ مَا أَنَّكُمْ تَنطِقُونَ
24 آیا خبر مهمانان ارجمند و گرامی ابراهیم به تو رسید؟ هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْرَاهِيمَ الْمُكْرَمِينَ
25 چون بر او درآمدند، پس سلامی گفتند. گفت: «سلام (بر) مردمی ناشناس.» إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَامًا قَالَ سَلَامٌ قَوْمٌ مُّنكَرُونَ
26 پس به گونه‌ای پنهان به سوی اهلش روان شد و گوساله‌ای فربه (و بریان شده) بیاورد. فَرَاغَ إِلَى أَهْلِهِ فَجَاء بِعِجْلٍ سَمِينٍ
27 پس آن را نزدیکشان برد. گفت: «مگر نمی‌خورید؟» فَقَرَّبَهُ إِلَيْهِمْ قَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ
28 پس، از ایشان ترسی به دل برگرفت. گفتند: «مترس.» و او را به پسری بسی دانا نوید دادند. فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً قَالُوا لَا تَخَفْ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَامٍ عَلِيمٍ
29 پس زنش پریشان (و فریادزنان) پیش آمد. پس سیلی بر چهره‌ی خود زد و گفت: «پیره‌زالی نازایم (چگونه بزایم)؟» فَأَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ فِي صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ
30 گفتند: «پروردگارت چنین فرموده است. او، (هم)او حکیمی بس داناست.» قَالُوا كَذَلِكَ قَالَ رَبُّكِ إِنَّهُ هُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ
31 (ابراهیم) گفت: « ای فرستادگان! مهم شما (در این مأموریت) چیست‌؟» قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ
32 گفتند: «ما همانا سوی گروهی (از) مجرمان فرستاده شده‌ایم،» قَالُوا إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَى قَوْمٍ مُّجْرِمِينَ
33 «تا سنگ‌هایی از گل بر (سر و سامان)‌شان فرو فرستیم.» لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّن طِينٍ
34 «حال آنکه نزد پروردگارت برای مسرفان نشانه‌گذاری شده است.» مُسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ
35 «پس هر کس از مؤمنان را در آن (سامان) بود بیرون راندیم.» فَأَخْرَجْنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
36 «پس در آنجا جز یک خانه از تسلیم‌شدگان (برابر خدا بیشتر) نیافتیم.» فَمَا وَجَدْنَا فِيهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِّنَ الْمُسْلِمِينَ
37 «و در آنجا برای آنان که از عذاب پر درد می‌ترسند، نشانه‌ای بر جا نهادیم.» وَتَرَكْنَا فِيهَا آيَةً لِّلَّذِينَ يَخَافُونَ الْعَذَابَ الْأَلِيمَ
38 و (نیز) در (ماجرای) موسی، چون او را با حجّتی مسلط و روشنگر سوی فرعون گسیل داشتیم. وَفِي مُوسَى إِذْ أَرْسَلْنَاهُ إِلَى فِرْعَوْنَ بِسُلْطَانٍ مُّبِينٍ
39 پس (فرعون) با رکن (فرعونیت‌)اش روی برتافت و گفت: «(این شخص،) ساحری یا دیوانه‌ای است.» فَتَوَلَّى بِرُكْنِهِ وَقَالَ سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ
40 پس او و سپاهیانش را برگرفتیم و آنان را در دریا افکندیم در حالی که او (در آخرین لحظه) نکوهشگر (خود و فرعونیان) بود. فَأَخَذْنَاهُ وَجُنُودَهُ فَنَبَذْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٌ
41 و در (ماجرای) عادیان (نیز) ، چون بر سر (و سامان)‌شان باد نازا را فرستادیم. وَفِي عَادٍ إِذْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرِّيحَ الْعَقِيمَ
42 هیچ چیزی را که بر آن وزد فروگذار نکند جز آنکه همچون خاکسترش کند. مَا تَذَرُ مِن شَيْءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيمِ
43 و در (ماجرای) ثمودیان (نیز عبرتی بود) چون به ایشان گفته شد: «تا چندی برخوردار شوید.» وَفِي ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا حَتَّى حِينٍ
44 پس از فرمان پروردگارشان سر برتافتند تا در حالی که آنها می‌نگریستند، آذرخش (جانکاه) آنان را فرو گرفت. فَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَهُمْ يَنظُرُونَ
45 پس هرگز نه توانستند به پای خیزند و نه جویندگان یارانی بوده‌اند. فَمَا اسْتَطَاعُوا مِن قِيَامٍ وَمَا كَانُوا مُنتَصِرِينَ
46 و گروه نوح را (نیز) از پیش (از آن اقوام همین گونه هلاک کردیم). آنان بی‌گمان گروهی فاسق [:نافرمان] بوده‌اند. وَقَوْمَ نُوحٍ مِّن قَبْلُ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقِينَ
47 و آسمان را به نیروهایی برافراشتیم و بی‌گمان، همانا ما توسعه‌‌دهند‌گانیم. وَالسَّمَاء بَنَيْنَاهَا بِأَيْدٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ
48 و زمین را رام و راهوار گسترانیدیم‌؛ پس چه نیکو گسترندگانیم. وَالْأَرْضَ فَرَشْنَاهَا فَنِعْمَ الْمَاهِدُونَ
49 و از هر چیزی دو گونه [:جفت یکدیگر] آفریدیم، شاید شما یاد کنید. وَمِن كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ
50 پس فراسوی خدا فرار کنید. من بی‌گمان برایتان از (سوی) او ترساننده‌ای روشنگرم. فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ إِنِّي لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌ مُّبِينٌ
51 «و با خدا معبودی دیگر قرار مدهید. همانا من از جانب او هشداردهنده‌ای روشنگرم.» وَلَا تَجْعَلُوا مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ إِنِّي لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌ مُّبِينٌ
52 بدین‌سان کسانی راکه پیش از آنان بودند هیچ پیامبری نیامد جز (اینکه) گفتند: «ساحری یا دیوانه‌ای است.» كَذَلِكَ مَا أَتَى الَّذِينَ مِن قَبْلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُوا سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ
53 آیا همدیگر را به این (سخن) سفارش کردند؟ (نه!) بلکه آنان مردمی سرکشند. أَتَوَاصَوْا بِهِ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ
54 پس، از آنان روی بگردان، پس تو در خور سرزنش نیستی. فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَا أَنتَ بِمَلُومٍ
55 و یاد(شان) آور، که مؤمنان را بی‌گمان، یادواره سودمند است. وَذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرَى تَنفَعُ الْمُؤْمِنِينَ
56 و جنّ و انس را نیافریدم جز برای آنکه مرا بپرستند. وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ
57 از آنان هیچ روزی نمی‌خواهم و نمی‌خواهم که مرا خوراک دهند. مَا أُرِيدُ مِنْهُم مِّن رِّزْقٍ وَمَا أُرِيدُ أَن يُطْعِمُونِ
58 همواره خداست که خود بسی روزی‌دهنده‌ی نیرومند استوار است. إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ
59 پس بی‌گمان برای کسانی که ستم کردند پیامدی بد است؛ همانند پیامد بد یارانشان. پس در خواستن عذاب از من شتاب نجویند. فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذَنُوبًا مِّثْلَ ذَنُوبِ أَصْحَابِهِمْ فَلَا يَسْتَعْجِلُونِ
60 پس وای برای کسانی که کافر شدند از آن روزشان که وعده داده می‌شوند. فَوَيْلٌ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا مِن يَوْمِهِمُ الَّذِي يُوعَدُونَ
Next Surah At-Tur
;