Ad-Dukhan

Change Language
Change Surah
Change Recitation

Persian: Hussain Ansarian

Play All
# Translation Ayah
1 حم حم
2 سوگند به [این] کتاب روشنگر؛ وَالْكِتَابِ الْمُبِينِ
3 به راستی ما آن را در شبی پربرکت نازل کردیم؛ زیرا که همواره بیم دهنده بوده ایم؛ إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةٍ مُّبَارَكَةٍ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ
4 در آن شب هر کار استواری [به اراده خدا] فیصله می یابد. فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ
5 [نزول قرآن] کاری است [که] از نزد ما [صورت پذیرفته است؛] زیرا ما همواره فرستنده [وحی و پیامبران] بوده ایم. أَمْرًا مِّنْ عِندِنَا إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ
6 [همه این واقعیات] به سبب رحمتی از سوی پروردگار توست؛ بی تردید او شنوا وداناست. رَحْمَةً مِّن رَّبِّكَ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
7 [همان] پروردگار آسمان ها و زمین و آنچه میان آنهاست، اگر یقین دارید. رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ
8 هیچ معبودی جز او نیست، زنده می کند و می میراند، پروردگار شما وپروردگار پدران پیشین شماست. لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ
9 [نه اینکه یقین ندارند] بلکه آنان در شک اند [و با گفتار و کردارشان با حقایق] بازی می کنند. بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ يَلْعَبُونَ
10 پس به انتظار روزی باش که آسمان دودی آشکار بیاورد، فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاء بِدُخَانٍ مُّبِينٍ
11 که همه مردم را فرا می گیرد، این عذابی دردناک است. يَغْشَى النَّاسَ هَذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ
12 [همه می گویند:] پروردگارا! این عذاب را از ما برطرف کن که ما ایمان می آوریم رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ
13 [در آن موقعیت سخت] چگونه برای آنان جای پند گرفتن و هوشیاری است و حال آنکه [پیش از این عذاب] پیامبری روشنگر برای آنان آمد [و پند نگرفتند.] أَنَّى لَهُمُ الذِّكْرَى وَقَدْ جَاءهُمْ رَسُولٌ مُّبِينٌ
14 آن گاه از او روی گرداندند و گفتند: تعلیم یافته ای دیوانه است!! ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَقَالُوا مُعَلَّمٌ مَّجْنُونٌ
15 مدتی اندک عذاب را برطرف می کنیم، ولی باز شما [به همان عقاید بی پایه و اعمال زشت] برمی گردید! إِنَّا كَاشِفُو الْعَذَابِ قَلِيلًا إِنَّكُمْ عَائِدُونَ
16 [ما از آنان انتقام خواهیم گرفت آن] روزی که آنان را با قدرتی بسیار سخت بگیریم؛ زیرا که ما انتقام گیرنده ایم. يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَى إِنَّا مُنتَقِمُونَ
17 و همانا پیش از آنان قوم فرعون را آزمودیم، و پیامبری بزرگوار برای آنان آمد، وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَاءهُمْ رَسُولٌ كَرِيمٌ
18 که [به آنان گفت:] بندگان خدا را [که به آزار و شکنجه شما گرفتارند] به من واگذارید؛ زیرا من برای شما فرستاده ای امینم. أَنْ أَدُّوا إِلَيَّ عِبَادَ اللَّهِ إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ
19 و در برابر خدا تکبّر نکنید که من برای شما دلیلی روشن آورده ام. وَأَنْ لَّا تَعْلُوا عَلَى اللَّهِ إِنِّي آتِيكُم بِسُلْطَانٍ مُّبِينٍ
20 و من به پروردگارم و پروردگار شما از اینکه مرا سنگسار کنید [یا برانید یا متهم کنید] پناه می برم؛ وَإِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمْ أَن تَرْجُمُونِ
21 و اگر به من ایمان نمی آورید [از آزردن من و باز داشتن مردم از ایمان آوردن] کناره گیری کنید. وَإِنْ لَّمْ تُؤْمِنُوا لِي فَاعْتَزِلُونِ
22 [فرعونیان دست از آزردنش برنداشتند و مردم را از ایمان آوردن مانع شدند] پس پروردگارش را خواند که اینان قومی گناهکارند. فَدَعَا رَبَّهُ أَنَّ هَؤُلَاء قَوْمٌ مُّجْرِمُونَ
23 [گفتم:] بندگانم را شبانه حرکت ده؛ زیرا شما مورد تعقیب هستید، فَأَسْرِ بِعِبَادِي لَيْلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ
24 و دریا را با [همان] راه های گشاده [که برای عبور شما باز کردیم] پشت سر بگذار [تا فرعونیان هم در آن درآیند]؛ زیرا آنان سپاهی محکوم به غرق شدن هستند. وَاتْرُكْ الْبَحْرَ رَهْوًا إِنَّهُمْ جُندٌ مُّغْرَقُونَ
25 چه بسیار بوستان ها و چشمه سارانی که آنان [پس از خود] بر جای گذاشتند، كَمْ تَرَكُوا مِن جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ
26 و کشتزار و جایگاه های نیکو و باارزش، وَزُرُوعٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ
27 و نعمت هایی که با آسایش و خوشی از آن برخوردار بودند. وَنَعْمَةٍ كَانُوا فِيهَا فَاكِهِينَ
28 [آری، سرانجام کارشان] چنین بود و ما همه آنها را به قومی دیگر به میراث دادیم. كَذَلِكَ وَأَوْرَثْنَاهَا قَوْمًا آخَرِينَ
29 پس نه آسمان برآنان گریست و نه زمین و [هنگام نزول عذاب هم] مهلت نیافتند. فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاء وَالْأَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنظَرِينَ
30 همانا ما بنی اسرائیل را از آن عذاب خوارکننده نجات دادیم. وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنَ الْعَذَابِ الْمُهِينِ
31 از فرعون که متکبری سرکش از زمره اسراف کاران بود، مِن فِرْعَوْنَ إِنَّهُ كَانَ عَالِيًا مِّنَ الْمُسْرِفِينَ
32 و آنان را از روی آگاهی بر جهانیان [زمان خودشان] برگزیدیم؛ وَلَقَدِ اخْتَرْنَاهُمْ عَلَى عِلْمٍ عَلَى الْعَالَمِينَ
33 و به آنان از آیات و معجزات آنچه را که در آن آزمایشی آشکار بود، عطا کردیم. وَآتَيْنَاهُم مِّنَ الْآيَاتِ مَا فِيهِ بَلَاء مُّبِينٌ
34 اینان [که شرک و کفر سراپای وجودشان را فرا گرفته است] با اصرار [به اهل ایمان] می گویند: إِنَّ هَؤُلَاء لَيَقُولُونَ
35 پایان زندگی جز همین مرگ نخستین نیست و ما [پس از این مرگ] برانگیخته نخواهیم شد. إِنْ هِيَ إِلَّا مَوْتَتُنَا الْأُولَى وَمَا نَحْنُ بِمُنشَرِينَ
36 اگر شما [در زمینه زنده شدن مردگان] راستگویید [با درخواست از خدا] پدران ما را [زنده کنید و نزد ما] بیاورید [تا ما به زنده شدن مردگان یقین پیدا کنیم!!] فَأْتُوا بِآبَائِنَا إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ
37 آیا اینان [در قدرت و شوکت] برترند یا قوم تُبَّع، و کسانی که پیش از آنان بودند؟ ما همه آنان را هلاک کردیم؛ زیرا مجرم بودند؛ أَهُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَالَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ أَهْلَكْنَاهُمْ إِنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ
38 و ما آسمان ها و زمین و آنچه را میان آن دو است، به بازی نیافریده ایم؛ وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَاعِبِينَ
39 ما آن دو را جز به درستی و راستی به وجود نیاورده ایم، ولی بیشترشان [به حقایق] معرفت و آگاهی ندارند. مَا خَلَقْنَاهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ
40 بی تردید روز جدایی [حق از باطل، مؤمن از کافر و پاک از ناپاک] وعده گاه همه آنهاست؛ إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ مِيقَاتُهُمْ أَجْمَعِينَ
41 همان روزی که هیچ دوستی چیزی از عذاب را از دوستش دفع نمی کند، و چون [آلوده به شرک و کفرند] یاری نمی شوند؛ يَوْمَ لَا يُغْنِي مَوْلًى عَن مَّوْلًى شَيْئًا وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ
42 مگر کسی که خدا او را مورد رحمت قرار داده است؛ زیرا او توانای شکست ناپذیر و مهربان است إِلَّا مَن رَّحِمَ اللَّهُ إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
43 همانا درخت زقّوم، إِنَّ شَجَرَةَ الزَّقُّومِ
44 خوراک گنهکار است، طَعَامُ الْأَثِيمِ
45 مانند مس گداخته شده در شکم ها می جوشد، كَالْمُهْلِ يَغْلِي فِي الْبُطُونِ
46 چون جوشیدن آب جوشان كَغَلْيِ الْحَمِيمِ
47 [گفته می شود:] این گنهکار را بگیرید و او را به زور به وسط دوزخ بکشانید. خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُ إِلَى سَوَاء الْجَحِيمِ
48 آن گاه از عذاب آب جوشان بر سرش فرو ریزید؛ ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَأْسِهِ مِنْ عَذَابِ الْحَمِيمِ
49 [و بگویید:] بچش که تو همان ارجمند و بزرگواری!! ذُقْ إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْكَرِيمُ
50 به یقین این همان چیزی است که همواره درباره آن تردید می کردید. إِنَّ هَذَا مَا كُنتُم بِهِ تَمْتَرُونَ
51 مسلماً پرهیزکاران در جایگاه امنی خواهند بود. إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي مَقَامٍ أَمِينٍ
52 در میان بوستان ها و چشمه سارها؛ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ
53 لباس هایی از حریر نازک و دیبای ضخیم می پوشند در حالی که برابر هم می نشینند. يَلْبَسُونَ مِن سُندُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُّتَقَابِلِينَ
54 [آری سرانجام کار پرهیزکاران] چنین است، و حور العین را به همسری آنان درآوریم، كَذَلِكَ وَزَوَّجْنَاهُم بِحُورٍ عِينٍ
55 در آنجا هر گونه میوه ای را که بخواهند می طلبند و می خورند، در حالی که [از هر جهت] ایمن و آسوده خاطرند؛ يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَاكِهَةٍ آمِنِينَ
56 در آنجا مرگ را نمی چشند، مرگ آنان همان مرگی بود که در دنیا چشیدند، و خدا آنان را از عذاب دوزخ مصون می دارد. لَا يَذُوقُونَ فِيهَا الْمَوْتَ إِلَّا الْمَوْتَةَ الْأُولَى وَوَقَاهُمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ
57 [این] فضل و احسانی است از سوی پروردگار تو، [و] این همان کامیابی بزرگ است. فَضْلًا مِّن رَّبِّكَ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
58 پس جز این نیست که ما [فهم] قرآن را با زبان تو [که زبانی فصیح و گویاست] آسان ساختیم تا آنان متذکّر و هوشیار شوند. فَإِنَّمَا يَسَّرْنَاهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ
59 [ولی اگر متذکّر و هوشیار نشدند] پس به انتظار باش که مسلماً آنان هم منتظرند [که سرانجام کار چه خواهد شد؟ سرانجام نصرت و پیروزی خدا برای تو و عذاب دنیا و آخرت برای آنان است.] فَارْتَقِبْ إِنَّهُم مُّرْتَقِبُونَ
;