As-Saffat

  1. Home
  2. Translation
  3. Persian: Hussain Ansarian
Change Language
Change Surah
Change Recitation

Persian: Hussain Ansarian

 Play All
# Translation Ayah
1 سوگند به صف بستگان [مانند فرشتگان، نمازگزاران و جهادگران] که صفی [منظم و استوار] بسته اند، وَالصَّافَّاتِ صَفًّا
2 و به بازدارندگان که [انسان را از گناهان] به شدت باز می دارند، فَالزَّاجِرَاتِ زَجْرًا
3 و به تلاوت کنندگان وحی، فَالتَّالِيَاتِ ذِكْرًا
4 که بی تردید معبود شما یگانه است، إِنَّ إِلَهَكُمْ لَوَاحِدٌ
5 پروردگار آسمان ها وزمین وآنچه میان آنهاست، و پروردگار مشرق ها، رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِ
6 همانا ما آسمان دنیا را به زیور ستارگان آراستیم، إِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاء الدُّنْيَا بِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ
7 و آن را از هر شیطان سرکشی حفظ کردیم، وَحِفْظًا مِّن كُلِّ شَيْطَانٍ مَّارِدٍ
8 آنان نمی توانند به سخنان فرشتگان بسیار مکرم و شریف گوش فرا دهند، و [هرگاه به گوش دادن برخیزند] از هر سو [شهاب] به سویشان پرتاب می شود، لَا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلَى وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍ
9 تا با خفت وخواری رانده شوند، وبرای آنان عذابی همیشگی است، دُحُورًا وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ
10 مگر آنکه شیطانی خبری را [دزدانه و] با سرعت برباید [و فرار کند] که در این صورت گلوله ای آتشین و شکافنده او را دنبال می کند. إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ
11 پس از منکران معاد بپرس: آیا آفرینش آنان سخت تر و دشوارتر است یا آنچه [مانند فرشتگان، آسمان ها، زمین، کوه ها و...] آفریده ایم؟ [به یقین آفرینش آنان کاری ناچیز است چون] ما آنان را از گِلی چسبنده آفریده ایم، فَاسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَا إِنَّا خَلَقْنَاهُم مِّن طِينٍ لَّازِبٍ
12 بلکه [تو از انکارشان] تعجب می کنی و آنان مسخره می کنند، بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ
13 و هنگامی که به آنان تذکر، می دهند متذکّر نمی شوند؛ وَإِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَ
14 و چون معجزه ای را می بینند به شدت مسخره می کنند [و دیگران را هم به مسخره وامی دارند،] وَإِذَا رَأَوْا آيَةً يَسْتَسْخِرُونَ
15 و می گویند: این جز جادویی آشکار نیست. وَقَالُوا إِنْ هَذَا إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ
16 [می گویند:] آیا زمانی که ما مُردیم و خاک و استخوان شدیم، حتماً برانگیخته می شویم؟ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَئِنَّا لَمَبْعُوثُونَ
17 و آیا پدران پیشین ما [هم برانگیخته می شوند؟] أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ
18 بگو: آری، [برانگیخته می شوید] در حالی که خوار و ناچیز هستید. قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَاخِرُونَ
19 جز این نیست که آن یک فریاد عظیم است که [وقتی واقع شود] ناگاه [همه زنده می شوند و حیرت زده منظره قیامت را] می نگرند، فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَ
20 و می گویند: ای وای بر ما! این روز جزاست! وَقَالُوا يَا وَيْلَنَا هَذَا يَوْمُ الدِّينِ
21 [آری] این همان روز جدایی [میان حق و باطل] است که همواره آن را انکار می کردید. هَذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِي كُنتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ
22 [آن گاه ندا رسد:] ستمکاران و هم ردیفان آنان و معبودهایی را که همواره به جای خدا می پرستیدند، گرد آورید. احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَأَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا يَعْبُدُونَ
23 پس همه را به سوی راه دوزخ راهنمایی کنید. مِن دُونِ اللَّهِ فَاهْدُوهُمْ إِلَى صِرَاطِ الْجَحِيمِ
24 آنان را نگه دارید که حتماً مورد بازپرسی قرار می گیرند. وَقِفُوهُمْ إِنَّهُم مَّسْئُولُونَ
25 [به آنان گویند:] شما را چه شده که یکدیگر را [برای رهایی از عذاب] یاری نمی دهید؟ مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ
26 [نه اینکه نمی توانند یکدیگر را یاری دهند] بلکه آنان امروز فروتنانه تسلیم [قدرت حق] هستند، بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ
27 به یکدیگر رو کرده از هم می پرسند: [این چه وضعی است؟] وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ يَتَسَاءلُونَ
28 [پس پیروان گمراه به پیشوایان گمراه کننده] می گویند: همانا شما از راه خیرخواهی به سوی ما می آمدید، [ولی کارتان جز فریب و نیرنگ نبود!] قَالُوا إِنَّكُمْ كُنتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ الْيَمِينِ
29 می گویند: [ما را تقصیری نیست] بلکه خود شما اهل ایمان نبودید، قَالُوا بَل لَّمْ تَكُونُوا مُؤْمِنِينَ
30 و ما را بر شما هیچ تسلطی نبود، بلکه شما مردمی طغیان گر و سرکش بودید. وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُم مِّن سُلْطَانٍ بَلْ كُنتُمْ قَوْمًا طَاغِينَ
31 اکنون فرمان عذاب پروردگارمان بر ما محقق و ثابت شد که همه ما چشندگان عذاب خواهیم بود. فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَا إِنَّا لَذَائِقُونَ
32 [سبک مغزی و تعصّب شما زمینه گمراهی شما شد] پس ما شما را گمراه کردیم؛ زیرا خودمان گمراه بودیم، فَأَغْوَيْنَاكُمْ إِنَّا كُنَّا غَاوِينَ
33 پس بی تردید همه 2آنان در آن روز در عذاب شریک اند، فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِي الْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ
34 ما با مجرمان این گونه رفتار می کنیم؛ إِنَّا كَذَلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ
35 زیرا آنان چنین بودند که هر زمان به آنان می گفتند: معبودی جز خدا نیست، تکبّر می کردند، إِنَّهُمْ كَانُوا إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ
36 و [همواره] می گفتند: آیا باید به خاطر شاعری دیوانه معبودان خود را رها کنیم؟! وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوا آلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَّجْنُونٍ
37 [چنین نیست که می پندارید] بلکه او حق را آورده و پیامبران را تصدیق کرده است. بَلْ جَاء بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ
38 بی تردید شما [کوردلان] عذاب دردناک را خواهید چشید، إِنَّكُمْ لَذَائِقُو الْعَذَابِ الْأَلِيمِ
39 و جز آنچه که همواره انجام می دادید، پاداش داده نمی شوید، وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ
40 جز بندگان خالص شده خدا [که از هر کیفری در امانند،] إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ
41 برای آنان رزق و روزی معین و ویژه ای است، أُوْلَئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَّعْلُومٌ
42 میوه هایی [گوناگون] در حالی که مورد اکرام خواهند بود، فَوَاكِهُ وَهُم مُّكْرَمُونَ
43 در بهشت های پر نعمت، فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ
44 در حالی که بر تخت هایی روبه روی یکدیگر [تکیه زده اند،] عَلَى سُرُرٍ مُّتَقَابِلِينَ
45 جامی از نوشیدنی زلال و پاک گرداگردشان می گردانند، يُطَافُ عَلَيْهِم بِكَأْسٍ مِن مَّعِينٍ
46 [نوشیدنی] سپید [و درخشنده] و لذت بخش برای نوشندگان، بَيْضَاء لَذَّةٍ لِّلشَّارِبِينَ
47 نه در آن مایه فساد [جسم و عقل] است، و نه از آن مست و بیهوش می شوند، لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنزَفُونَ
48 و در کنارشان زنانی هستند که فقط به شوهرانشان عشق می ورزند. وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ عِينٌ
49 گویا آنان [از سپیدی] تخم شترمرغی هستند که [زیر پر و بال] پوشیده شده اند [و هرگز دست کسی به آنان نرسیده است.] كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَّكْنُونٌ
50 پس برخی از آنان به برخی دیگر رو کرده از [حال] یکدیگر می پرسند. فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ يَتَسَاءلُونَ
51 گوینده ای از آنان می گوید: همانا من [در دنیا] هم نشینی داشتم. قَالَ قَائِلٌ مِّنْهُمْ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ
52 [که همواره از روی تعجب به من] می گفت: آیا تو از باور دارندگان [رستاخیز و زنده شدن مردگان] هستی؟ يَقُولُ أَئِنَّكَ لَمِنْ الْمُصَدِّقِينَ
53 آیا زمانی که ما مردیم و خاک استخوان شدیم، حتماً [زنده می شویم و] پاداشمان می دهند؟ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَئِنَّا لَمَدِينُونَ
54 [سپس به دوستان بهشتی خود] می گوید: آیا شما با من به دوزخ سر می کشید [تا از هم نشینم خبری بگیرید که در کجا و در چه حالی است؟] قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ
55 پس خود او به دوزخ سر می کشد و هم نشینش را وسط دوزخ می بیند. فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَوَاء الْجَحِيمِ
56 [به او] می گوید: به خدا سوگند نزدیک بود، مرا به هلاکت بیندازی. قَالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدتَّ لَتُرْدِينِ
57 و اگر توفیق و رحمت پروردگارم نبود، حتماً از احضارشدگان [در دوزخ] بودم. وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ
58 [آن گاه به دوستان بهشتی خود می گوید:] آیا ما [برای همیشه در بهشتیم و] هرگز نمی میریم؟ أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ
59 [و] جز همان مرگ نخستین [که در دنیا سراغمان آمد مرگی دیگر به سراغمان نخواهد آمد] و ما هرگز عذاب نخواهیم شد؟ [شگفتا! چه لطف خاصی از سوی خدا به ما شده است!] إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولَى وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ
60 بی تردید این همان کامیابی بزرگ است. إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
61 پس باید برای چنین پاداشی عمل کنندگان عمل کنند. لِمِثْلِ هَذَا فَلْيَعْمَلْ الْعَامِلُونَ
62 آیا این [بهشت جاودان پر نعمت] برای پذیرایی بهتر است یا درخت زقّوم؟ أَذَلِكَ خَيْرٌ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّومِ
63 ما آن را برای ستمکاران مایه شکنجه و عذاب قرار داده ایم. إِنَّا جَعَلْنَاهَا فِتْنَةً لِّلظَّالِمِينَ
64 آن درختی است که در قعر دوزخ می روید، إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِي أَصْلِ الْجَحِيمِ
65 شکوفه هایش مانند سرهای شیاطین [بسیار بدنما و زشت] است. طَلْعُهَا كَأَنَّهُ رُؤُوسُ الشَّيَاطِينِ
66 پس این منکران لجوج حتماً از آن می خورند و شکم ها را از آن پر می کنند. فَإِنَّهُمْ لَآكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِؤُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ
67 آن گاه به ناچار روی آن [به عنوان نوشیدنی] مخلوطی از آب بسیار داغ و متعفّن برای آنان خواهد بود! ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِّنْ حَمِيمٍ
68 سپس بازگشتشان حتماً به سوی دوزخ است. ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى الْجَحِيمِ
69 [سزاوار بودنشان در قیامت به این همه عذاب به سبب این است که] آنان پدرانشان را گمراه یافتند، إِنَّهُمْ أَلْفَوْا آبَاءهُمْ ضَالِّينَ
70 و [با اینکه می دانستند گمراهند بدون اندیشه و تأمل] عجولانه از پی آنان می رفتند! فَهُمْ عَلَى آثَارِهِمْ يُهْرَعُونَ
71 و به راستی پیش از اینان بیشتر پیشینیان گمراه شدند، وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ الْأَوَّلِينَ
72 و بی تردید ما در میان آنان بیم دهندگانی فرستادیم. وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ
73 پس با تأمل بنگر سرانجام بیم داده شدگان چگونه بود؟ فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنذَرِينَ
74 [همه هلاک شدند] جز بندگان خالص شده خدا، إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ
75 و نوح ما را ندا کرد [و ما ندایش را اجابت کردیم] پس ما به راستی نیکو اجابت کننده ای هستیم، وَلَقَدْ نَادَانَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيبُونَ
76 و او و خاندانش را از آن اندوه بزرگ نجادت دادیم. وَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ
77 و تنها ذریه او را [در زمین] باقی گذاشتیم، وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُ هُمْ الْبَاقِينَ
78 و در میان آیندگان برای او نام نیک به جا گذاشتیم؛ وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ
79 سلام بر نوح در میان جهانیان. سَلَامٌ عَلَى نُوحٍ فِي الْعَالَمِينَ
80 به راستی ما نیکوکاران را این گونه پاداش می دهیم. إِنَّا كَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ
81 بی تردید او از بندگان مؤمن ما بود. إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ
82 سپس دیگران را غرق کردیم؛ ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ
83 و به راستی ابراهیم از پیروان نوح بود، وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِ لَإِبْرَاهِيمَ
84 هنگامی که با دلی پاک به سوی پروردگارش آمد. إِذْ جَاء رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ
85 [یاد کن] هنگامی را که به پدر و قومش گفت: چیست آنچه می پرستید؟ إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَاذَا تَعْبُدُونَ
86 آیا به جای خدا معبودان دروغین را می خواهید. أَئِفْكًا آلِهَةً دُونَ اللَّهِ تُرِيدُونَ
87 پس گمانتان به پروردگار جهانیان چیست؟ [که غیر او را می پرستید،] فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ الْعَالَمِينَ
88 [چون از او دعوت کردند که شبانه به مراسم عیدشان برود] نگاهی به ستارگان انداخت، فَنَظَرَ نَظْرَةً فِي النُّجُومِ
89 و گفت: به راستی من بیمارم. فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٌ
90 پس پشت کنان از او روی گرداندند. فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِينَ
91 او هم مخفیانه به سوی بت هایشان رفت و [از روی ریشخند] گفت: آیا غذا نمی خورید؟ فَرَاغَ إِلَى آلِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ
92 شما را چه شده که سخن نمی گویید؟ مَا لَكُمْ لَا تَنطِقُونَ
93 پس [به آنها روی آورد و] با دست راست ضربه ای کاری بر آنها کوبید [و خردشان کرد.] فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا بِالْيَمِينِ
94 مردم با شتاب به سوی او آمدند. فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَزِفُّونَ
95 [به آنان] گفت: آیا آنچه را [با دست خود] می تراشید، می پرستید؟! قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ
96 در حالی که خدا شما را و آنچه را می سازید، آفریده است. وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ
97 گفتند: برای او بنایی بسازید [که گنجایش آتش فراوانی داشته باشد] پس او را در آتش شعلهور بیندازید. قَالُوا ابْنُوا لَهُ بُنْيَانًا فَأَلْقُوهُ فِي الْجَحِيمِ
98 پس خواستند به او نیرنگی زنند، ولی ما آنان را پست و شکست خورده کردیم. فَأَرَادُوا بِهِ كَيْدًا فَجَعَلْنَاهُمُ الْأَسْفَلِينَ
99 و [وقتی از این مهلکه جان سالم به در برد] گفت: به راستی من به سوی پروردگارم می روم، و [او] به زودی مرا راهنمایی خواهد کرد. وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَى رَبِّي سَيَهْدِينِ
100 پروردگارا! مرا فرزندی که از صالحان باشد عطا کن. رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ
101 پس ما او را به پسری بردبار مژده دادیم. فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلَامٍ حَلِيمٍ
102 هنگامی که با او به [مقام] سعی رسید، گفت: پسرکم! همانا من در خواب می بینم که تو را ذبح می کنم، پس با تأمل بنگر رأی تو چیست؟ گفت: پدرم آنچه به آن مأمور شده ای انجام ده اگر خدا بخواهد مرا از شکیبایان خواهی یافت. فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَى فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانظُرْ مَاذَا تَرَى قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ سَتَجِدُنِي إِن شَاء اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ
103 پس هنگامی که آن دو تسلیم [خواسته خدا] شدند و ابراهیم، جبین او را به زمین نهاد [تا ذبحش کند] فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ
104 و او را ندا دادیم که ای ابراهیم! وَنَادَيْنَاهُ أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ
105 خوابت را تحقق دادی [و فرمان پروردگارت را اجرا کردی]، به راستی ما نیکوکاران را این گونه پاداش می دهیم [که نیّت پاک و خالصشان را به جای عمل می پذیریم.] قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا إِنَّا كَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ
106 به یقین این همان آزمایش روشن بود. إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْبَلَاء الْمُبِينُ
107 و ما اسماعیل را در برابر قربانی بزرگی [از ذبح شدن] رهانیدیم، وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ
108 و در میان آیندگان برای او [نام نیک] به جا گذاشتیم. وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ
109 سلام بر ابراهیم. سَلَامٌ عَلَى إِبْرَاهِيمَ
110 [ما] نیکوکاران را این گونه پاداش می دهیم. كَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ
111 بی تردید او از بندگان مؤمن ما بود، إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ
112 و ما او را به اسحاق که پیامبری از شایستگان بود مژده دادیم، وَبَشَّرْنَاهُ بِإِسْحَاقَ نَبِيًّا مِّنَ الصَّالِحِينَ
113 و بر او و بر اسحاق برکت دادیم، و از دودمان آن دو برخی نیکوکارند و برخی آشکارا ستمکار بر خویشند، وَبَارَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَى إِسْحَاقَ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ مُبِينٌ
114 و به راستی ما به موسی و هارون نعمت دادیم، وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَى مُوسَى وَهَارُونَ
115 و آن دو نفر و قومشان را از اندوه بزرگ نجات بخشیدیم، وَنَجَّيْنَاهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ
116 و آنان را یاری دادیم در نتیجه پیروز شدند، وَنَصَرْنَاهُمْ فَكَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ
117 و هر دو را کتاب بسیار روشنگر عطا کردیم، وَآتَيْنَاهُمَا الْكِتَابَ الْمُسْتَبِينَ
118 وبه راه راست هدایتشان نمودیم، وَهَدَيْنَاهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ
119 و در میان آیندگان برای هر دو نفر نام نیک به جا گذاشتیم. وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِي الْآخِرِينَ
120 سلام بر موسی و هارون. سَلَامٌ عَلَى مُوسَى وَهَارُونَ
121 ما نیکوکاران را این گونه پاداش می دهیم. إِنَّا كَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ
122 بی تردید هر دو از بندگان مؤمن ما بودند، إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ
123 و بی تردید الیاس از پیامبران بود. وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنْ الْمُرْسَلِينَ
124 [یاد کن] هنگامی را که به قومش گفت: آیا [از شرک وطغیان] نمی پرهیزید؟ إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَلَا تَتَّقُونَ
125 آیا بت «بعل» را می پرستید و بهترین آفرینندگان را رها می کنید؟! أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخَالِقِينَ
126 خدا را که پروردگار شما و پروردگار پدران پیشین شماست. وَاللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ
127 پس او را انکار کردند، یقیناً آنان از احضار شدگان [در عذاب] خواهند بود، فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ
128 جز بندگان خالص شده خدا [که از هر کیفری در امانند،] إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ
129 و در میان آیندگان برای او نام نیک به جا گذاشتیم. وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ
130 سلام بر آل یاسین. سَلَامٌ عَلَى إِلْ يَاسِينَ
131 ما نیکوکاران را این گونه پاداش می دهیم. إِنَّا كَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ
132 بی تردید او از بندگان مؤمن ما بود. إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ
133 و بی تردید لوط از پیامبران بود. وَإِنَّ لُوطًا لَّمِنَ الْمُرْسَلِينَ
134 [یاد کن] هنگامی را که او و همه اهلش را نجات دادیم، إِذْ نَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِينَ
135 مگر پیرزنی را که در میان باقی ماندگان [در شهر] بود. إِلَّا عَجُوزًا فِي الْغَابِرِينَ
136 سپس دیگران را هلاک کردیم، ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِينَ
137 و شما همواره صبحگاهان [در مسیر سفرهایتان از کنار ویرانه های شهر] آنان گذر می کنید، وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ
138 و نیز شبانگاهان، آیا تعقّل نمی کنید؟ وَبِاللَّيْلِ أَفَلَا تَعْقِلُونَ
139 و یونس از پیامبران بود. وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ
140 [یاد کن] هنگامی را که به سوی آن کشتی پر [از جمعیت و بار] گریخت، إِذْ أَبَقَ إِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ
141 و با سرنشینان کشتی قرعه انداخت [و قرعه به نامش افتاد] و از مغلوب شدگان شد [و او را به دریا انداختند.] فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنْ الْمُدْحَضِينَ
142 پس آن ماهی بزرگ او را بلعید، در حالی که سزاوار سرزنش بود. فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ
143 [و در شکم ماهی به تسبیح خدا مشغول شد که] اگر او از تسبیح کنندگان نبود، فَلَوْلَا أَنَّهُ كَانَ مِنْ الْمُسَبِّحِينَ
144 بی تردید تا روزی که مردم برانگیخته می شوند در شکم ماهی می ماند. لَلَبِثَ فِي بَطْنِهِ إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ
145 پس او را در حالی که بیمار بود به زمینی خشک و بی گیاه افکندیم. فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَاء وَهُوَ سَقِيمٌ
146 و بر او گیاهی از نوعی کدو رویاندیم، وَأَنبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِّن يَقْطِينٍ
147 و او را به سوی [قومی] یکصد هزار نفر [ی] یا بیشتر فرستادیم. وَأَرْسَلْنَاهُ إِلَى مِئَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ
148 پس ایمان آوردند در نتیجه آنان را تا پایان عمرشان [از نعمت ها و مواهب خود] بهره مند کردیم. فَآمَنُوا فَمَتَّعْنَاهُمْ إِلَى حِينٍ
149 [مشرکان سبک مغز می گویند: فرشتگان، دختران خدایند] پس از آنان بپرس که آیا دختران برای پروردگار تو هستند و پسران برای ایشان؟! فَاسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ الْبَنَاتُ وَلَهُمُ الْبَنُونَ
150 یا اینکه ما فرشتگان را دختر آفریدیم و آنان شاهد بودند؟! أَمْ خَلَقْنَا الْمَلَائِكَةَ إِنَاثًا وَهُمْ شَاهِدُونَ
151 آگاه باش! که آنان از بافته های دروغ خود می گویند أَلَا إِنَّهُم مِّنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ
152 که خدا فرزند آورده! و بی تردید آنان دروغگویند. وَلَدَ اللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ
153 آیا دختران را بر پسران ترجیح داده است؟ أَصْطَفَى الْبَنَاتِ عَلَى الْبَنِينَ
154 شما را چه شده، چگونه حکم می کنید؟ مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ
155 پس آیا متذکّر [حقایق] نمی شوید؟ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ
156 یا شما [بر این ادعای خود] دلیل روشنی دارید؟ أَمْ لَكُمْ سُلْطَانٌ مُّبِينٌ
157 پس اگر راستگویید، کتابتان را [که این سخنان را با تکیه بر آن می گویید، به میان] آورید. فَأْتُوا بِكِتَابِكُمْ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ
158 میان خدا و جن، نسب و خویشی قرار دادند، در صورتی که جنیان به خوبی می دانند که [روز قیامت برای حساب و پاداش] احضار خواهند شد. وَجَعَلُوا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَبًا وَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ
159 خدا از آنچه او را به آن توصیف می کنند، منزّه است. سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ
160 مگر بندگان خالص شده خدا [که او را به آنچه توصیف می کنند شایسته مقام قدس اوست.] إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ
161 و بی تردید شما و آنچه را می پرستید، فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ
162 نمی توانید [مردم را] بر ضد خدا گمراه کنید. مَا أَنتُمْ عَلَيْهِ بِفَاتِنِينَ
163 مگر کسانی را که [به اختیار خود به خاطر پذیرفتن وسوسه و اغواگری شما] به دوزخ درآیند، إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ الْجَحِيمِ
164 و هیچ یک از ما فرشتگان نیست مگر اینکه برای او مقامی معین است. وَمَا مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقَامٌ مَّعْلُومٌ
165 و همانا ما [برای اجرای فرمان خدا] صف بستگانیم. وَإِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ
166 و ما خود تسبیح کنندگانیم. وَإِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ
167 و مشرکان [پیش از بعثت پیامبر] قاطعانه می گفتند: وَإِنْ كَانُوا لَيَقُولُونَ
168 اگر نزد ما کتابی چون کتاب های آسمانی پیامبران پیشین بود، لَوْ أَنَّ عِندَنَا ذِكْرًا مِّنْ الْأَوَّلِينَ
169 بی تردید از بندگان خالص شده خدا می شدیم. لَكُنَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ
170 ولی [هنگامی که قرآن را برای هدایت آنان نازل کردیم] به آن کافر شدند و به زودی [و زر و وبال کفرشان را] خواهند دانست. فَكَفَرُوا بِهِ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ
171 و وعده قطعی ما درباره بندگان به رسالت فرستاده شده، از پیش محقق و ثابت گشته است، وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِينَ
172 که بی تردید آنان [در همه زمینه ها] یاری شدگانند، إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنصُورُونَ
173 و مسلماً سپاه ما پیروزند. وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ
174 پس تا مدتی از آنان روی بگردان. فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّى حِينٍ
175 و آنان را بنگر که به زودی [و زر و وبال گناهانشان را] خواهند دید. وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ
176 آیا شتاب در آمدن عذاب ما را می خواهند؟! أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ
177 پس هنگامی که [عذاب ما] به آستانه خانه هایشان نازل شود، بیم شدگان روزگار بدی خواهند داشت، فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاء صَبَاحُ الْمُنذَرِينَ
178 و تا مدتی از آنان روی بگردان، وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّى حِينٍ
179 و [آنان را] بنگر که به زودی [و زر و وبال گناهانشان را] خواهند دید. وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ
180 پروردگارت که دارای عزت است از آنچه او را به آن توصیف می کنند، منزّه است. سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ
181 و سلام بر پیامبران وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ
182 و همه ستایش ها ویژه خداست که پروردگار جهانیان است. وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Next Surah Sad
;